شعری از خانم دکتر توکلی

تو به ماه مانی

که از اعماق زمان بردل دریایی من می تابی

شور دیرینه من را تو تحرک دادی

قلب بی کینه من را به نگاهت تو تبرک دادی

دگر آن سرد و سکون غم دیرینه نی ام . . . . .

قسمتی از اشعار استاد  بسیار عزیزم "خانم دکتر توکلی "